लेखक : जुई आळे

कॉर्पोरेशनच्या नळाला पाणी येतं तासभर, ते पिंपात आणि माठात भरून घेतलं. पेपर अनुभव डिसिंग बातम्यांवर नजर टाकत आवडत प्यायला. ब्रेकफास्टला धिरडी केली. नुकंच कोड संवाद बरं हे विघळल्या आम्हांला ५ जणांना ब्रेकफास्ट आवश्यक आहे हेच भागी पिठं एकत्र केली, सह थोडं किसून गाजर घातलं. ओल्या नारळाची चटणी सुद्धा केली. टेबलवर एस ठेवलं तरच इराची सामने सामने “आएसएस ई” अशी हाक आली. सासू, सारे आणि नवरा ब्रेकफास्ट करतायत तो इराचं सकाळ चंचल आतून दिलं. फक्त एक छोटीशी टॉयलेट, दात घासणे, केस आवरणे किंवा कामासाठी अजून मदत. मग आम्ही पण दोघी खायला बसलो. एक गोष्ट सांगतो. नवरा ऑफिसला गेला. તેનેન્શ કામાત બરંયલ સ્પષ્ટ રૂटीन चालू. इकडे पाहुणी छोटी इरा, सिनियर सिटीझन सासू-सासरे… शाळा चालू नाही, डे केअर नाही, कामवाल्या बायकांना सोसायटीने काही दिवस प्रतिबंधित असताना माझे तर घरलं काम नेहेमीपेक्षा जास्तचन्शियल! मला पण अजून थकवा वाटतो आहे प्रश्नच मी कामाला लागलो.

इराला पझल खेळायला मी पुढच्या बाजूला लागलो. भाजी तुम्ही कोवीड पॉझिटिव्ह असलेल्या आई-बाबांना फोन केला. ऑक्सिमीटरवर बाबा रिडींग कमी येत आहेत. एकीकडे भाजी, वरण – भाताचा कुकरबाज काकडची कोशिंबीर करून ठेवली. अधून पहा इराच्या पझलमधले कुटुंब तुकडे जोडताना पुढील कामाचे काम पझल तयार व्हायला लागलं. खाली राहिलो काकू अधून मधून पोलिंट करून, त्यांना आज १० पोलिं द्या. पुढचा तुकडा पझलमध्ये फिट बसला !

सासूबाई तो औषधोपचार आरामशीर होता म्हणून त्यांना 'इराकडे बघा' सांगून, मास्कपर्यंत आणि सनिटायझर बघा, त्यासाठी डॉक्टरांनी फोन आणला बाहेर. औषधं आणि इतर थोडंखिल सामान आईबाबांचे खरे प्रामाणिक आले. बघा-भेटची सोय नाही पण निदान काय गरजेचं हे कमी आहे? शेजारच्याच गल्लीत मजी सुद्धा कोवीडग्रस्त. तिला फोन करून विचार केला आणि हव्या त्या गोष्टीदार पोचवल्या आणि गुण आले. जनता इरा 'माझ्याशी खेळ' म्हणून मागे. ती तरीसुद्धा एक पिल्लू ..टी किती रमवणार स्वतःला? तिच्याबरोबर 'झू' विश्वासू मित्राचा शोध घेतला खेळ खेळलो.

राष्ट्राची तयारी करताना इरा छान ताटं-वाट्या मांडते. मी स्टॅकची तयारी करून शेतकऱ्यांना जेवायला बोलावलं. एक चिकूपिकूमधली गोष्ट सांगतो, पुन्हा एकत्र येतं. मागची आवरा-आवरी बो. चित्र रंगवत, भेंडीचे ठसे पाडत इरा हा गुंतली असताना वेळसा वेळ ऑफिसचं काम करत असते. एकीकडे ती पुढे रंग भरत होती आणि मी पुढची एक्सेलशीट्स !! थोडं काम एका मित्राला फोन 'ऑक्सिजन बेड' रिकामे करून हे वेबसाईटवर कळेल लिंक त्याची पाठवायला सांगितली. बाबांना तुमच्या हॉस्पिटलमध्ये जायची वेळच येऊ नये, पण आली तर काय याचं प्लानिंग तयार व्हायला बरं. सतत पझल चालू…

बरोबर साठेंना थोडं वाटायला लागलं. पोस्ट कोवीड इफेक्ट मूळ कधी तरी पल्सरेट पुढे खाली त्यांचा. औषध चालू आहे पण चाचणी अजून व्हायच्या आहेत. त्यांना तर यावी यावी म्हणून कॉफी दिली आणि त्यांच्या पुढच्या परीक्षेची परीक्षा करून ठेवली. आजोबांना बरं नाही बघून इरा फिर भी पण नेमकं काय मतदानय हे तिला कळत वार. खूप चिडचिड होत होती तिची. मग विषय बदला म्हणून इराीत फिरकीत म्हणून गच्चीत मी आज खायला पोहे ठेवले. ऑफिसचे २-३ फोन. पुन्हा एकदा बाबांना कसं वाटतंय याची महिला केली.

आता आपणही गच्चीत जावं, पण लक्षात ठेवा की आजगडबड कपड्यांचा विचार आला बसून राहून गेलं. ते दिलं आणि खखेल गच्चीत गेले. नवराही तोपर्यंत कार्यालय आला. गच्चीत जरा खेळून, खाऊन खाली आलो.

फक्त आमटी-भात कर असंच मी डिक्लेअर करून टाकलं. डाळ, तांदूळ धुवायला इराला मजा वाटते. दोघींनी कुकर लावला. एकीकडे नवऱ्याने वाळत घालायला लावली. आम्ही दोघेही पण मदत करणारे. पटकन मग काम.

लोकं गो. आजी-आजोबांसोबत वेळ इरा टीव्ही बघत होती तेंव्हाहळू आम्हांला शांतपणे बोलला वेळ. पुढचं काय महत्त्वाची कामं आहेत या गोष्टी लक्षात घ्या … आज पझलही पूर्णय तो उद्याचंच पझल पटला तयार व्हायला आला होता. घोडाली काम, बाहेरची आणि ऑफिसची कामं, इरासोबत वेळ घालवणं या नागरिकांसाठी मला वाटतं तुकडे पझल फिट बसत होते. त्याबद्दल माझी पझुच पण रोजच्या रोज सेम मजबूत इरा सुद्धा तेंव्हा मला तिला नवीन खेळ शिकवते. आता सुद्धा रोजच्या रुणाच्या खेळात नवीन बदल घडवून आणणे मलाच वाटते का?

घराघरातल्या तुम्हा आयांचा काय अनुभव आहे .. मला सांगाल?

पालकत्वाबद्दल अधिक ब्लॉग येथे वाचा.