लेखक : डॉ श्रुती पानसे

अभ्यासचच टमटेबल आखलं की सोपं जातं हे कसं आणि मला माहीत नाही. पण ब-याचदा ताईमटे अख्खाच कंटाळा केला. टाईमटेबल आखूनही जेव्हा आपण अभ्यास करत नाही, तेव्हा समजू शकत नाही की एकतर टाईमटेबलचं केलं आहे किंवा आपण केलेल्या टाईमटेबलला गांभिर्याने मनावर घेतले नाही.

टाईमटेबलचं का आखलं जातं, त्याचीही काही कारणं आहेत.

एक. खूप अभ्यास करून ते पाहिलं मोठ्या माणसांनी आखलं. मुलाच्या कुवतीचा विचार नसतो. उपलब्ध प्रकाशाचा आणी मुलाच्या मानसिक स्थितीचा विचार नसतो. मूल दमलेलं असेल तर त्याचा अभ्यास होणार नाही. किंवा मित्र-मैत्रीणी खेळत असतील, त्यांचे आवाज ऐकू येतील तर आभ्यास होणार नाहीत. झाड टी.व्ही. चालू असेल/ पाहणे असेल तर अभ्यास होणार नाही. व्यक्तिगत तर जास्तीचा अभ्यास पालक ठेवतात; खरंतर तुम्हाला माहिती आहे की एवढा अभ्यास होणार नाही. पण असू दे; दिला बारा. अस अविचार करून जास्तीचा अभ्यास असला तरी अस्तित्व अस्तित्वात नसतो. उलट अभ्यास कर चालतं आहे, चं ओझं मनावर या आरामं.

या चुका,

१. टाईमटेबल स्वतः:च करू नये. .

२. मुलं करतात आणि क्लासेसमध्ये अभ्यास करतात, तेव्हा घराच्या अभ्यासाची वास्तविक आवश्यकता असते का ते बघावं. Ne natisalasa ram आणि आणि e dama nama ठी ठी ya nasa nasa ईमटेबल. उदा. पाढे, सूत्र, क्लिष्ट नियम आणि व्याख्या या आवश्यकतेनुसार पाठांतर. ज्या विषयात जास्त अभ्यासाची गरज आहे, जास्त अभ्यास करा.

३. गरज तर घरचा वेळ वर्तमानपत्र वाचन आणि इतर पुस्तकं, घरच्यांसोबत मोकळ्या गप्पा, विचार गप्पा, व्यायाम, स्वत:चं लेखन यासाठी वापरा.

४. मात्र त्याप्रमाणे अभ्यास करावा. ज्यांनी कधीच असा विचार केला आहे की आज वाचणार नाही, त्यांनी अवश्य बघावा. डाय डाय-इयर प्लॅनि सर्व मदत,

— सखी – लोकमत

पालकत्वाबद्दल अधिक ब्लॉग येथे वाचा.